Strategjia e luftës kundër forcave kryengritëse e Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve të tyre, e përdorur për të luftuar armiqtë dhe për të ndihmuar në ndërtimin e demokracive në Irak e Afganistan duket se nuk gëzon më atë përkrahje që gëzonte më pare.  Disa zyrtarë amerikanë, shumë anëtarë të Kongresit,  si dhe publiku në përgjithësi kanë ngritur shqetësime rreth kësaj taktike afat-gjatë  dhe të kushtueshme.  Korrespondenti i Zërit të Amerikës në Pentagon, Al Pessin njofton mbi atë që mund të jetë një ndryshim domethënës për mënyrën sesi Shtetet e Bashkuara po përdorin fuqinë për të realizuar interesat e tyre.
Kur luftrat e Irakut e Afganistanit nisĂ«n nĂ« vitet 2001 dhe 2003, zyrtarĂ«t amerikanĂ« shpresonin qĂ« tĂ« hiqnin regjimet e kĂ«tyre vendeve, ato tĂ« zĂ«vendĂ«soheshin me qeveri tĂ« dala nga zgjedhjet, tâi bĂ«nin kĂ«to vende tĂ« mos ishin mbĂ«shtetĂ«se tĂ« grupeve terroriste, e mĂ« pas tĂ« largoheshin shpejt prej tyre. Por nuk funksionoi nĂ« kĂ«tĂ«  mĂ«nyrĂ«.
Në vend të kësaj strategjie, trupat ushtarke dhe diplomatët amerikanë janë mbërthyer në konflikte të gjata e të përgjakshme,  në përpjekje për të ndihmuar lindjen e  udhëheqjeve të reja, të besueshme dhe krijimin e forcave të afta të sigurisë. Lufta në Afganistan është pranë përvjetorit të saj të 10-të,  ndërkohë që planet strategjike parashikojnë praninë e aleatëve në këtë vend të paktën dhe për tre vjet të tjera. Prania ushtarake amerikane në Irak është planifikuar që të përfundojë në dhjetor, mbas më shumë se 8 vitesh, por konflikti zien përbrenda.
Sekretari amerikan i Mbrojtjes Robert Gates shprehu shqetësimin në rritje gjatë një  fjalimi në akademinë ushtarake të West Point-it.
âPĂ«r mendimin tim, çdo kush qĂ« nĂ« tĂ« ardhmen do tĂ« jetĂ«Â Sekretar i Mbrojtjes, e qĂ« do tĂ« kĂ«shillojĂ« presidentin sĂ«rish qĂ« tĂ« dĂ«rgojĂ« njĂ« numĂ«r tĂ« madh forcash tokĂ«sore amerikane nĂ« Azi, Lindjen e Mesme dhe AfrikĂ«, duhet tĂ« kontrollohet nĂ«se Ă«shtĂ« nĂ« rregull apo joâ.
Thënia e sekretarit Gates reflekton shqetësimet për luftërat e Irakut e Afgansitanit, edhe në se realizohen në fund të tyre, disa prej qëllimeve strategjike.
NĂ« kĂ«to luftra, Shtete e Bashkuara dhe aletĂ«t e tyre u pĂ«rballĂ«n me atĂ«, qĂ« pĂ«r disa specialistĂ«, Ă«shtĂ« njĂ« problem i njohur - vĂ«shtirĂ«sia pĂ«r tĂ« luftuar kryengritĂ«sit tĂ« cilĂ«t kanĂ« mbĂ«shtetje popullore pĂ«r shkak tĂ« ideologjisĂ«  ose ankesave tĂ« acaruara prej njĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ« dhe qĂ« kanĂ« aftĂ«sinĂ« pĂ«r tâu fshehur nĂ« mes tĂ« popullit,  pĂ«r tĂ« shtuar rradhĂ«t e tyre dhe, si nĂ« rastin e Afganistanit, patjen e bazave tĂ« sigurta nĂ« njĂ« vend fqinj.
Mbas disa viteve përpjekjesh për të rinxjerrë  mësime nga lufta e Vietnamit si dhe konflikte të së shkuarës, ushtria amerikane hartoi një doktrinë të re kundërkryengritësve në vitin 2006. Kjo doktrinë u hartua për të patur një udhëzues konkret për trupat në terren,  të cilët duhet të fitojnë mbështetjen e popullatës vendase, të përgatisin udhëheqësit vendorë dhe të pregatisin forcat e sigurisë , e njëkohësisht të luftojnë edhe me kryengritësit.
Historiani ushtarak, nën koloneli në pension i ushtrisë amerikane Konrade Krane u ngarkua për të drejtuar hartimin e kësaj doktrine.
âNĂ«se politikanĂ«t vendosin qĂ« ne kemi nevojĂ« pĂ«r tâu angazhuar nĂ« njĂ« luftĂ« kundĂ«r kryengritĂ«sve si mjet pĂ«r tĂ« arritur pikĂ«synimet tona, atĂ«herĂ« doktrina hartohet pĂ«r tĂ« treguar se si tâa realizojmĂ« kĂ«tĂ«â.
Konceptet e luftës kundër kryengritësve dhe doktrina që nënkoloneli  Krane ndihmoi për të shkruar, u kthyen në udhëzues  për ushtrinë dhe ekspertë të jashtëm,  dhe ata thonë se përmirësimi që ofron kjo doktrinë, çon drej suksesit. Por kjo nuk rezulton në përfundimin e shpejtë të konflikteve. Tani, sidomos mbas vdekjes së Osama Bin Ladenit, edhe më shumë pjestarë të Kongresit, zyrtarë të administratës Obama dhe të tjerë, janë edhe më të hapur mbi shqetësimet e tyre për koston e lartë - njerëzore e financiare - të planit të NATO-s për të vazhduar angazhimin serioz ushtarak në Afganistan edhe për disa vite të tjera.  Nënkolonelit Krane kjo i duket ironike.
âNe paralajmĂ«ruam kur shkruam doktrinĂ«n se lufta kundĂ«r kryengritĂ«sve Ă«shtĂ« gjithmonĂ« e gjatĂ«, e kushtueshme dhe e pĂ«rgjakshme. Tani njerĂ«zit ankohen sepse po e shohin qĂ« kundĂ«rkryengritja si strategji do kohĂ«, Ă«shtĂ« e shtrenjtĂ« dhe e pĂ«rgjakshmeâ.
Një tjetër oficer në pension i ushtrisë amerikane mbështet rënien e popullaritetit të strategjisë së kundërkyrengritjeve.
âNĂ«se kursi i kundĂ«rkryengritjes Ă«shtĂ« nĂ« rĂ«nie,  kjo Ă«shtĂ« njĂ« gjĂ« e mirĂ« pĂ«r vendinâ.
Profesori Andrew Baceviç i Universitetit të Bostonit është një kolonel në pension i cili ka shkruar një sërë librash dhe shumë artikuj ku kritikon atë që ai e sheh si gadishmëri e tepruar e udhëheqësve amerikanë për të angazhuar trupat, prestigjin dhe kapacitetet ekonomike në konflikte të stërzgjatura.
âKoncepti se lufta Ă«shtĂ« e vetmja pĂ«rgjigje pĂ«r Xhihadizmin e dhunshĂ«m antiperĂ«ndimor Ă«shtĂ« qesharake, dhe na çon nĂ« njĂ« rrugĂ« ku çdo zgjidhje Ă«shtĂ« zgjidhje e keqe. Mendoj se Shtetet e Bashkuara duhet tĂ« jenĂ« mĂ« pĂ«rzgjedhĂ«se nĂ« gadishmĂ«rinĂ« e tyre pĂ«r tĂ« pĂ«rdorur fuqinĂ« qĂ« kanĂ«. TĂ« qenit mĂ« pĂ«rzgjedhĂ«s do tâu shĂ«rbente mĂ« shumĂ« interesave tonaâ.
Zoti Baceviç thotë se terroristët duhet të trajtohen si kriminelë dhe jo si kundërshtarë ushtarakë.  Dhe ndërsa ai bënë me dije se kundërshtarët e Shteteve të Bashkuara kanë një rol në përcaktimin se kur Shtetet e Bashkuara hyjnë në luftë, ai thotë se zyrtarët amerikanë duhet të marrin parasysh një spektër më të gjerë mundësish sesa vetëm ndërhyrja ushtarake dhe fushatat kundër kryengritësve.
Në një fjalim mbi të ardhmen e luftës, Nën Sekretari i Mbrojtjes William Lin tregoi se departamenti është duke ecur drejt arritjes së një barazpeshe mes investimit  në strategjinë e kundërkryengritjeve kundrejt shtimit të aftësive tradicionale ushtarake.
âMendoj se ju duhet tĂ« vendosni se cilĂ«n prej tyre duhet tĂ« theksojmĂ« mĂ« tepĂ«r. Por nuk mendoj se mund tĂ« eleminoni ndonjĂ«rĂ«n. Mendoj se Ă«shtĂ« e pamundurâ.
Zoti Lin tha se luftĂ«rat nĂ« Irak e Afgansitan kanĂ« qenĂ« mĂ« tĂ« vĂ«shtira se çâpritej por ushtria amerikane duhet tĂ« ketĂ« trupa tĂ« mjaftueshme si dhe pĂ«rgatitje tĂ« duhur, pajimet dhe mbĂ«shtetjen familjare pĂ«r konflikte tĂ« gjata edhe nĂ« tĂ« ardhmen, tĂ« cilat ai tha se janĂ« ende âmundshmeâ pĂ«r tĂ« ndodhur.
Autori i doktrinĂ«s sĂ« luftĂ«s kundĂ«r kryengritĂ«sve, Konrade Krane, thotĂ« se dokumenti prej 240 faqesh Ă«shtĂ« njĂ« udhĂ«rrĂ«fyes i mirĂ« nĂ«se udhĂ«heqĂ«sit politikĂ« vendosin se njĂ« pĂ«rpjekje e tillĂ« Ă«shtĂ« e domosdoshme pĂ«r tĂ« ardhmen.  Por ai gjithashtu thotĂ« se ka dy lloj fushatash ushtarake, si pĂ«rpjekja ajrore e detare nĂ« Libi, tĂ« cilĂ«n Shtetet e Bashkuara dhe aleatĂ«t mund tâa pĂ«rdorin nĂ« disa situata,  ashtu edhe sanksionet ekonomike,  pĂ«rpjekjet diplomatike dhe mĂ«nyra tĂ« tjera.  Ai bie dakort me sekretarin e mbrojtjes Robert Gajtes, kur thotĂ« se asnjĂ« udhĂ«heqĂ«s amerikan nuk duhet tĂ« jetĂ« i zellshĂ«m pĂ«r tĂ« angazhuar vendin nĂ« fushata kundĂ«rkryengritĂ«se  tĂ« shtrenjta e tĂ« pĂ«rgjakshmme, tĂ« cilat zgjasin pĂ«r njĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ«.
